چرا لباس های استتار باعث کاهش دید می شود؟

1.اصل استتار بصری
تشخیص بصری انسان بر همکاری بین چشم ها و سلول های حافظه مغز متکی است. چشم ها تصاویر اشیاء مشاهده شده را به مغز منتقل می کنند و سپس این تصاویر را با اطلاعات ذخیره شده در سلول های حافظه مقایسه می کند. هنگامی که یک مطابق پیدا شد، شی شناسایی می شود. هنگام مشاهده و ردیابی یک هدف، مغز انتظار دارد یک طرح کلی واضح پیدا کند. اگر جسم موجود در محیط واقعی با چیزی که مغز در جستجوی آن است مطابقت نداشته باشد، مغز به طور خودکار قضاوت منفی می کند. یونیفرم‌های استتار از این اصل استفاده می‌کنند: بلوک‌های رنگی نامنظم و الگوهای آن‌ها خطوط بیرونی بدن انسان را می‌شکنند و در قضاوت ناظر اختلال ایجاد می‌کنند. این امر تطبیق طرح کلی شی با تصاویر حافظه در مغز را برای ناظر دشوار می کند و در نتیجه شانس تشخیص را کاهش می دهد.

2.انتخاب رنگ و طرح
لباس‌های استتار معمولاً از بلوک‌های رنگی در رنگ‌های مختلف و اشکال نامنظم تشکیل شده‌اند. این رنگ ها و الگوها برای حداکثر سازگاری با محیط طبیعی منطقه جنگ انتخاب شده اند. برای مثال، استتار جنگلی از رنگ‌های سبز و قهوه‌ای-مشابه درختان و خاک-استفاده می‌کند، در حالی که استتار بیابانی از رنگ‌های ماسه‌ای و قهوه‌ای استفاده می‌کند که با مناظر بیابانی مطابقت دارد. علاوه بر این، الگوهای روی لباس‌های استتار بافت‌های طبیعی مانند برگ‌ها، چمن‌ها و سنگ‌ها را تقلید می‌کنند و تشخیص لباس را از راه دور سخت‌تر می‌کنند.

3.قابلیت بازتاب مادون قرمز
لباس های استتار مدرن با در نظر گرفتن شناسایی مادون قرمز طراحی شده اند. مواد شیمیایی خاصی در رنگدانه ها گنجانده شده است که می تواند اشعه مادون قرمز را منعکس کند. این تضمین می کند که بازتاب مادون قرمز یونیفرم با مناظر طبیعی مطابقت دارد و تشخیص نیروهای پنهان را برای تجهیزات شناسایی دشوارتر می کند.

4.فاکتور فاصله
از منظر استتار، هر چه فاصله نزدیک‌تر باشد، تشخیص آسان‌تر می‌شود. یونیفرم های استتار با استتار مناسب قسمت هایی از بدن و تجهیزات حمل شده که طول آنها بیش از 10 سانتی متر است، این امر را توجیه می کند و به اثر پنهان کاری مؤثرتری دست می یابد.