هفت-Sounder، Weibulie، Five-Winder و Six-Banger ارتش شمال شرقی چه تپانچه‌هایی بودند؟

قبل از حادثه موکدن (18 سپتامبر 1931)، می توان گفت که تسلیحات ارتش شمال شرق جزو بهترین های کشور است. نه تنها زرادخانه‌های آن می‌توانست از سلاح‌های گرم خارجی پیشرفته کپی کند، بلکه به طور مداوم سایر اسلحه‌های خارجی - به‌ویژه تپانچه‌ها را نیز وارد می‌کرد که انواع مختلفی از آنها وجود داشت. تقریباً به هر تپانچه وارداتی یک نام مستعار منحصر به فرد داده شد.

در میان آنها، چهار تپانچه وارداتی "Seven-Sounder" (Qiyinzi)، "Weibulie"، "Five-Winder" (Wufengzi) و "Six{2}}Banger" (Liuxiang) نامیده شدند.

در زیر، بیایید نگاهی بیندازیم که کدام چهار تپانچه با این نام مستعار مطابقت دارد.

I. "Seven-Sounder" (Qiyinzi)
"Seven-Sounder" به این اشاره داردهفت تیر Nagant M1895.

این تپانچه در اصل توسط مهندس بلژیکی لئون ناگانت طراحی شده است. طراحی آن در سال 1895 نهایی شد و پس از آن در کارخانه مکانیکی تولا و ایژفسک روسیه تولید شد و متعاقباً برای فرماندهان در تمام سطوح ارتش روسیه تزاری صادر شد.

این یک تپانچه روسی - است، پس چگونه ارتش شمال شرقی به آن دست یافت؟

این تپانچه در اصل توسط مهندس بلژیکی لئون ناگانت طراحی شده است. طراحی آن در سال 1895 نهایی شد و پس از آن در کارخانه مکانیکی تولا و ایژفسک روسیه تولید شد و متعاقباً برای فرماندهان در تمام سطوح ارتش روسیه تزاری صادر شد.

این یک تپانچه روسی - است، پس چگونه ارتش شمال شرقی به آن دست یافت؟

در دوران جنگ سالار فنگتیان، ارتش بسیاری از مزدوران روسی سفید را پذیرفت و این تپانچه ها توسط آن روس های سفید آورده شد. با گذشت زمان، Nagant M1895 به یکی از سلاح های کمری ارتش شمال شرقی تبدیل شد.

Nagant M1895 مهمات 7.62×38 میلی متری شلیک می کند و ظرفیت سیلندر آن 7 گلوله است. اگرچه برد موثر نظری آن 50 متر است، اما فاصله موثر بهینه برای این تپانچه حدود 22 متر است.

Nagant M1895 همچنین کوچک یا سبک نیست، با طول کلی 230 میلی متر و وزن خالی 0.75 کیلوگرم، آن را سنگین تر از یک تپانچه استاندارد می کند.

پس چرا ارتش شمال شرقی به آن لقب Seven-Sounder داده است؟ دلیل آن به سادگی این است که این تپانچه دارای ظرفیت سیلندر 7 گلوله بود.

II. ویبولی
Weibulie به هفت تیر مدل اولیه بریتانیایی Webley اشاره دارد.

سری Webley معروف ترین و پرکاربردترین هفت تیر در بریتانیا است. چه افسران نظامی و چه مقامات پلیس، تقریباً همه آنها در مقطعی از این تپانچه استفاده کردند.

در اواخر سلسله چینگ، نیروی دریایی Beiyang نیز هفت تیرهای مدل اولیه Webley را معرفی کرد، اما در تعداد بسیار کمی آنها را فقط برای فرماندهان کشتی های نیروی دریایی صادر کرد. این رولورها مهمات 0.455- اینچی را شلیک می‌کردند و قدرت آنها به طور قابل توجهی بیشتر از تپانچه‌های نیمه خودکار استاندارد بود.

مانند یک هفت تیر استاندارد، ظرفیت سیلندر آن نیز 6 گلوله است. برد موثر نظری حدود 50 متر است، اما برد دقیق واقعی ممکن است به این فاصله نرسد.

از آنجایی که بخشی از نیروی دریایی بعدی Beiyang در نیروهای جنگ سالار فنگتیان ژانگ زولین جذب شد، این هفت تیر به همراه افسران نیروی دریایی در سیستم ارتش شمال شرقی ادغام شد.

نام رسمی این تپانچه Webley Revolver است که وقتی به گویش محاوره ای چینی تلفظ می شود مانند Weibulie به نظر می رسد و به این ترتیب تپانچه این نام مستعار را پیدا کرد.

III. پنج-ویندر
پنج-وایندر به تپانچه جیبی FN M1906 بلژیکی اشاره دارد.

این تپانچه توسط استاد اسلحه گرم آمریکایی جان موزس براونینگ طراحی شد که در سال 1906 نهایی شد و سپس توسط شرکت بلژیکی FN تولید شد. این سلاح عمدتاً برای دفاع شخصی-به جای یک اسلحه نظامی استاندارد{3}}در نظر گرفته شده بود.

تپانچه جیبی FN M1906 فشنگ‌های تپانچه با کالیبر 6.35×15.5 میلی‌متری کوچک- شلیک می‌کند و توسط یک خشاب 6-تک گرد-پشته‌ای- تغذیه می‌شود. برد موثر آن حدود 30 متر است. اگرچه برد کوتاه و قدرت کم دارد، اما برای دفاع شخصی کافی است.

FN M1906 به عنوان یک تپانچه جیبی، از نظر اندازه نیز بسیار کوچک است و طول کلی آن تنها 114 میلی متر، طول لوله 53.5 میلی متر و وزن خالی تقریباً 350 گرم است.

در آغاز قرن بیستم تعداد زیادی از این تپانچه های کوچک نیز به چین وارد شد. برخی به مقامات عالی رتبه پلیس یا ژنرال های نظامی برای دفاع از خود صادر شدند.

در همان دوره، جنگ سالاران فنگتیان نیز بسیاری از این تپانچه ها را وارد کردند. علاوه بر استفاده توسط مقامات عالی-، برخی از آنها برای ماموران مخفی یا پرسنل اطلاعاتی صادر شد. در اواخر دهه 1920، پس از جایگزینی پرچم شمال شرق و ارتش فنگتیان به ارتش شمال شرقی سازماندهی شد، این تپانچه هنوز در حال استفاده بود و از خدمت بازنشسته نشد.

پس چگونه تپانچه جیبی FN M1906 نام مستعار Five-ویندر را گرفت؟

این تپانچه در ابتدا دارای ظرفیت خشاب 6 گلوله بود، اما به منظور محافظت از فنر داخل خشاب، معمولاً تنها با 5 گلوله پر می شد. از این رو، نام مستعار پنج-ویندر را به خود اختصاص داد.

علاوه بر این، در سایر یگان های ارتش شمال شرق، این تپانچه را Little Five Bee نیز می نامیدند.

IV. شش-بنگر

با دیدن نام مستعار شش-بنگر، ممکن است تصور شود که به نوعی از هفت تیر اشاره دارد، اما در واقع اینطور نیست. در عوض، Six-بنگر به تپانچه فشرده Mauser C96 با ظرفیت خشاب تنها 6 گلوله اشاره دارد.

این مدل در آن زمان در چین بسیار کمیاب بود، اما همچنان متعلق به سری تپانچه های Mauser C96 Broomhandle است.

تپانچه فشرده C96 نامیده می‌شود که اساساً محفظه خشاب را کوتاه کرده و ظرفیت خشاب را از 10 گلوله به 6 گلوله کاهش می‌دهد. برخی از مدل ها نیز لوله را از 140 میلی متر اصلی به 102 میلی متر کوتاه کردند. در مورد سایر جنبه‌ها، مانند دستگیره، اجزا و طرح کلی، هیچ تغییری وجود نداشت-آنها مانند تپانچه اصلی C96 باقی ماندند. تنها تفاوت‌های ظاهری، یک بشکه کوتاه‌تر و یک بخش از دست رفته در قسمت مسکن مجله بود.

نسخه فشرده تپانچه ماوزر C96 نیز فشنگ تپانچه ماوزر 7.63×25 میلی متری را با برد موثر حدود 50 متر شلیک می کرد.

در آن زمان این مدل در چین کپی و تولید نمی شد. ارتش شمال شرقی احتمالاً تپانچه خود را از آلمان یا از طریق کانال های دیگر به دست آورده است، اما این مقدار بسیار کمتر از تپانچه استاندارد ماوزر C96 بود.

در مورد نام مستعار شش-بنگر، نیازی به توضیح نیست، درست است؟
درست است، به این دلیل است که این تپانچه می تواند 6 گلوله را نگه دارد، از این رو نام مستعار Six-Banger است.
البته برخی در ارتش شمال شرقی این تپانچه را Six-Sounder نیز می نامیدند.

موارد فوق چهار نوع تپانچه مورد استفاده توسط ارتش شمال شرقی هستند: هفت-Sounder، Weibulie، Five-Winder و Six-Banger.