مقدمه ای بر سربازان کوهستانی آلمان (Gebirgsjäger) در جنگ جهانی دوم
Jan 13, 2026
سرپوش افسری
قبل از سال 1933 که حزب نازی به قدرت رسید، تاج کلاهک در دوران وایمار رایشسور دارای یک تاج تخت بود که معمولاً به عنوان "تاج نعلبکی" شناخته می شود. در طول دوره ورماخت، تاج کلاهک به تدریج طرح «تاج زین» را به کار گرفت، جایی که جلوی تاج بلند میشد و وقتی از پهلو به آن نگاه میشد شبیه یک زین بود. از 17 فوریه 1934، نشان ملی جدید-علامت عقاب-در جلوی تاج کلاهک گیره پوشیده شد.
وسط بند کلاهک دارای کاکل فلزی بود. این کاکل به صورت یک دایره متحدالمرکز سه رنگ برجسته طراحی شده بود که رنگهایی از بیرون تا حلقه داخلی سیاه، سفید و قرمز بود-که رنگهای پرچم ملی آلمان در آن زمان را منعکس میکرد. کوکاد سه رنگ با یک تاج گل بلوط مهر شده فلزی- احاطه شده بود. افسران معمولاً نشان های دست دوزی شده- از سیم آلومینیومی را می پوشیدند.
تمام افسران ارتش موظف بودند که کلاه های محافظ خود را با هزینه شخصی خریداری کنند که در نتیجه پارچه و رنگ تاج های کلاه متفاوت بود. نسخه اصلی از پارچه بافتنی معمولی استفاده میکرد، اما آنهایی که بودجه بالاتری داشتند میتوانستند مواد درجه یکتری مانند دوزک را انتخاب کنند. نوار کلاهک از پارچه نشان آبی تیره-سبز، پارچه ای محکم و نرم شبیه مخمل ساخته شده بود که معمولاً به عنوان پایه ای برای نشان های مختلف استفاده می شود.
لبههای تاج کلاهک و لبههای بالایی و پایینی نوار کلاهک با لولههایی به رنگ شاخه پوشنده بریده شد. رنگهای مختلف نشاندهنده شاخه خدمات پوشنده بود، با سبز روشن برای سربازان کوهستانی (Gebirgsjäger). درپوشهای محافظ افسر دارای یک طناب چانه، متشکل از دو طناب آلومینیومی بافتهشده از سیم آلومینیومی است که با دو دکمه آلومینیومی نقرهای- که دارای بافت سنگریزهای هستند، در دو طرف بند درپوش محکم شده است. گیره از الیاف ولکانیزه ساخته شده بود و با لاک سیاه پوشانده شده بود.
سرپوش افسری در تصویر زیر از سازنده کلاه رابرت لوبشتاین است که معمولاً به اختصار "ارل" خوانده می شود. برچسب سازنده معمولاً روی عرق بند و روی یک برچسب کاغذ سلولوئیدی که به آستر بالای کلاه متصل است، یافت می شود.
نمای جلو. علاوه بر لوله کشی انشعاب سرویس سبز روشن، یک نشان فلزی ادلوایس بین نشان عقاب و کوکاد پوشیده شده است. این نشان توسط نیروهای کوهستانی (Gebirgsjäger) از ماه مه 1939 پوشیده شده است.

نمای جانبی

طناب چانه

نشان و کاکل ادلوایس.

نشان عقاب

تاج کلاهک

آستر کلاهک. آستر از پارچه ابریشمی قهوه ای و عرق گیر داخل کلاهک از چرم قهوه ای ساخته شده است.

قسمت داخلی بالای تاج کلاهک. این برچسب سازنده است. عبارت "Sonderklasse" در تصویر نشان دهنده "درجه ویژه" یا "کیفیت برتر" است.

این مدل دیگری از کلاهک افسری نیروهای کوهستانی (Gebirgsjäger) است. تاج کلاهک از ترکیبی از پوست خاکستری صحرایی (یک پارچه پنبه ای سنگین با سطح چرت زده) و پشم ساخته شده است. هم نشان عقاب و هم کاکل دستی-گلدوزی شده است. قسمت داخلی تاج کلاهک فاقد تکیه گاه های سفت کننده است که آن را به طور قابل توجهی نرم می کند.
نمای جلو

نمای جانبی

تاج کلاهک

آستر کلاهک

"56" دور سر را نشان می دهد.

کلاه محافظ برای-افسران غیر مأمور و مردان سرباز
سبک کلاهکهای محافظ برای-افسران درجهدار (NCO) و سربازان وظیفه اساساً مانند افسران بود. مهم ترین تفاوت، استفاده از بند چانه مشکی رنگ به جای بند ناف چانه افسران بود. درپوش گیره ای که در تصویر زیر نشان داده شده است، طرح قبلی "تاج نعلبکی" را حفظ می کند، با تاج ساخته شده از پارچه جناغی آجدار. تمام نشان ها از آلومینیوم مهر شده بودند. نشانهای گلدوزی شده فقط روی درپوشهای گیرهای که بهصورت خصوصی خریداری شده بودند مجاز بودند. بند چانه از چرم لاک مشکی ساخته شده بود و با دکمه های لاکی مشکی روی دو طرف بند کلاهک محکم شده بود.
نمای جلو

نمای جانبی. نیمرخ مایل تاج کلاهک مشخصه سبک «تاج نعلبکی» است.

تاج کلاهک

نشان عقاب

نشان ادلوایس

کاکل

بند چرمی مشکی.

آستر کلاهک. روکش مخملی مشکی روی عرق بند وجود دارد که یکی از ویژگی های سازنده کلاه پکورو است.

عدد "55" در پشت عرق گیر نشان دهنده دور سر است.

درپوش میدان قدیمی-
در سال 1934، یک کلاه{1}به سبک گیره مخصوص افسران معرفی شد. به دلیل ویژگیهای نرم، تاشو و قابل ذخیره آن، معمولاً به آن «Knautschmütze» (به معنای «کلاهک مچاله» یا «کلاه خرد کردن») یا «سنگ شکن» (از اصطلاح انگلیسی) گفته میشود. هنگامی که کلاه افسری (Einheitsfeldmütze) در سال 1935 معرفی شد، این مدل قبلی برای متمایز کردن آن، "Style Field Cap" (Feldmütze alter Art) نامگذاری شد. افسران تا سال 1942 رسماً مجاز به پوشیدن کلاه-به سبک قدیمی بودند. با این حال، به دلیل راحتی و نرمی آن، بسیاری از افسران تا پایان جنگ به پوشیدن آن ادامه دادند.
کلاه قدیمی-از نظر سبک تا حد زیادی با کلاه محافظ افسر یکسان بود، با تفاوت اصلی عدم وجود بند چانه-اگرچه بسیاری از افسران خود یکی را برای پوشیدن آن به عنوان کلاه محافظ استاندارد اضافه کردند. از آنجایی که تاج و نوار فاقد تکیه گاه های سفت کننده بودند، کلاهک قدیمی-بسیار نرم بود و اجازه می داد تاج به شکل دلخواه کاربر در بیاید. گیره معمولاً از چرم نرم برای تسهیل تا شدن و ذخیره سازی ساخته می شد. برخی از گیره ها با مقوای داخلی پوشیده شده از پارچه ساخته شده بودند. با این حال، برخی دیگر دارای گیره هایی بودند که از فیبر ولکانیزه ساخته شده بودند، همان ماده ای که برای درپوش های استاندارد استفاده می شد، که از تا شدن آنها برای ذخیره سازی جلوگیری می کرد.
تصویر زیر جلوی یک کلاهک قدیمی-طراحی شده توسط Erel را نشان میدهد. تاج از پارچه گاباردین ساخته شده است و گیره از الیاف ولکانیزه ساخته شده است.

نمای جانبی. یک سوراخ در کنار بدنه کلاهک وجود دارد که احتمالاً از دکمه اصلی که برای محکم کردن بند چانه استفاده میشود، باقی مانده است.

آستر کلاهک. آستر از پارچه ابریشم مصنوعی قهوه ای ساخته شده است. برچسب سلولوئیدی{2}}به شکل الماس در داخل تاج همچنان وجود دارد، اگرچه علامتهای سازنده فقط تا حدی خوانا هستند.

نشان عقاب دست دوزی-.

کاکل گلدوزی شده با دست-.

به غیر از نشانهای دستدوزی شده-، علائم روی کلاهک قدیمی-بهسبک مزرعه اغلب با ماشین-بافته میشدند و به عنوان جایگزینی برای نسخههای گلدوزی شده گرانتر عمل میکردند. این نشانهای بافته شده ماشینی با نام «BeVo» نیز شناخته میشوند که به افتخار بزرگترین سازنده آنها نامگذاری شده است.باندفابریک اوالد ورشتهر. بعدها، حتی نشانهای ماشینی{1}}که توسط این شرکت تولید نمیشد معمولاً به عنوان "BeVo" نامیده میشدند. نشانهای اولیه BeVo معمولاً بر روی پارچه پشتی خاکستری قهوهای- ساخته میشدند، در حالی که نسخههای بعدی اغلب از پشتی آبی تیره-سبز استفاده میکردند. مثال در تصویر زیر هر دو رنگ پس زمینه را نشان می دهد.

هر دو نشان ماشینی-روی پارچه پشتی آبی تیره-سبز هستند.

کلاه کوه
کلاه کوهی (Bergmütze) سرپوش مشخصی بود که همه پرسنل نیروهای کوهستانی، سربازان اسکی و واحدهای تفنگ (Jäger) می پوشیدند. در مقایسه با سایر کلاهک های مجاز برای این نیروها، کلاهک کوه بسیار مورد علاقه افسران و مردان قرار گرفت و تقریباً به نماد افتخار برای آنها تبدیل شد. این طرح از کلاهک کوهستانی اتریش{2}مجارستان سرچشمه گرفته و به عنوان نمونه اولیه برای کلاهک میدان جهانی M43 بعدی استفاده میشود.
کلاه کوه اتریش{0}مجارستان

یکی از ویژگیهای متمایز کلاهک کوه، بالهای گوش تا شده{0} است که به دو طرف بدنه کلاهک متصل شده است. این فلپ ها برای محافظت از گردن و گوش کاربر در هوای سرد طراحی شده اند. هنگام استفاده، فلپ ها کاملاً باز می شوند و به پایین کشیده می شوند. انتهای جلویی فلپها زیر چانه به هم میرسند، جایی که میتوان آنها را با دو دکمه به هم متصل کرد. هنگامی که از آن استفاده نمی شود، فلپ ها دو بار به سمت بالا جمع می شوند و در بالای گیره محکم می شوند و انتهای آنها دوباره توسط دو دکمه به هم بسته می شوند. یک نشان فلزی ادلوایس در سمت چپ-پوشیده شده بود.
تصویری از کلاهک کوه با لبه های گوش کاملاً باز و پایین کشیده شده است.

سرباز سمت راست لبه های گوش را باز کرده و برای استفاده به سمت پایین کشیده است.

طبق آیین نامه 3 اکتبر 1942 لوله کشی در امتداد درز بین تاج و بدنه کلاهک کوه اضافه شد. برای افسران این لوله از طناب آلومینیومی و برای ژنرال ها طناب طلایی بود.
کلاه کوه ژنرال
تصویر زیر کلاه کوه یک ژنرال را نشان می دهد. از آنجایی که چنین کلاههایی اغلب به صورت خصوصی طراحی میشدند، تغییرات زیادی وجود دارد. کلاه کوهی این ژنرال خاص از پوست-خاکستری مزرعه، نوعی پارچه پشمی نسبتاً گران قیمت ساخته شده است. لوله کشی در امتداد درز تاج در طول ساخت آن گنجانده شد، که نشان می دهد پس از اکتبر 1942 ساخته شده است. دکمه های انتهای جلوی لبه های گوش دارای بافت سنگریزه طلایی هستند.

آستر کلاهک از پارچه ابریشم مصنوعی قهوه ای ساخته شده است که در قسمت پیشانی آن یک عرق گیر چرمی قرار دارد. گیره{1}}روکش پارچه ای از چرم نرم یا مقوا ساخته شده است. مقررات در سال 1938 اضافه کردن یک تا دو چشمک تهویه را در بالای هر دو طرف بدنه کلاهک تصریح کرد.

نشان عقاب و کاکل ملی روی کلاه کوه ژنرال به صورت یک تکه بر روی پارچه پشتی سبز تیره -به شکل T بافته شده است.

طبق مقرراتی که در 2 مه 1939 صادر شد، تمام پرسنل نیروهای کوهستانی ملزم به پوشیدن نشان ادلوایس بودند. در تصویر، نشان ادلوایس بر روی پارچه پشتی آبی تیره-سبز نصب شده است، این عمل معمولاً در کلاههای خصوصی دیده میشود. به طور معمول، نشان ادلوایس مستقیماً به کلاهک متصل می شد.

کلاهک کوه افسری (بدون لوله کشی)
تصویر زیر یک کلاه کوه افسری را نشان می دهد که قبل یا در مراحل اولیه جنگ جهانی دوم ساخته شده است. این از پارچه چرم خاکستری درست شده است و فاقد لوله کشی روی تاج است، مطابق با مشخصات کلاهک کوهستانی قبل از جنگ. نشان عقاب و کاکل ملی به صورت یک تکه روی پارچه پشتی سبز تیره -به شکل T بافته شده است. نشان ادلوایس با نخ پنبه ای مشکی بر روی لبه گوش چپ دوخته می شود. آستر کلاهک از پارچه ابریشم مصنوعی طلایی تیره ساخته شده است و دارای عرق گیر چرمی قهوه ای روشن است. نمای داخلی تاج نشان سازنده شرکت ارل را دارد.
نمای جلو

کوکاد و دکمه ها

نمای جانبی

نشان ادلوایس.

آستر کلاهک.

علامت شرکت ارل

کلاهک کوه افسری (با لوله کشی)
کلاه کوه افسری که در تصویر زیر نشان داده شده است، نسبتاً ساده و از نظر ظاهری شبیه به نسخه مرد سرباز است، اما در واقع یک قطعه سفارشی-ساخت شده است. با پیشرفت جنگ، انواع مواد به طور فزایندهای کمیاب میشد که منجر به طراحیهای سادهتر حتی در روسریهای خریداریشده خصوصی شد. این کلاه افسری از یک پارچه پشمی با کیفیت پایینتر- ساخته شده است و دارای برش کمتر-است. دارای یک میدان-چشمک تهویه خاکستری در بالا در هر طرف بدنه کلاهک است. تاج کلاهک شامل درجه افسر تعیین کننده لوله است، اما طناب آلومینیومی با طناب پیچ خورده سفید جایگزین شده است که در مراحل بعدی جنگ با دست-دوخته میشود-.
نمای جلو

کاکل. کلاه کوه این افسر دارای نشان یکپارچه T شکل کاکل نیست. در عوض، از دو نشان مجزا که به هم دوخته شدهاند استفاده میکند: نشان عقاب بالایی نوعی است که در کلاههای میدانی افسران (Einheitsfeldmütze) استفاده میشود، و کاکل ملی پایینی نوعی است که در کلاههای میدانی مردان سرباز استفاده میشود. پارچه پشتی اصلی کوکاد پایینی الماسی-شکل بود و لبه های آن در حین اتصال زیر آن تا شده است.

نشان Edelweiss. در پشت نشان ادلوایس، بقایای پرچم واقعی گل قابل مشاهده است. عکسهای تاریخی نشان میدهند که سربازان گاهی اوقات گلهای آلپ یا پرهای خود را روی کلاه کوههای خود میپوشیدند، عملی که در واقع از سنتهای نیروهای کوهستانی اتریش{2}مجارستان سرچشمه میگیرد.

آستر کلاهک.

کلاه کوهی مردانه سربازی
تصویر زیر یک مدل اولیه کلاه کوهی مرد را نشان می دهد. تاج بلند، گیره کوتاه و لبههای گوش پهن آن یادآور دوران جنگ جهانی اول-عصر اتریش-کلاه کوههای مجارستان است. از پارچه پشمی-خاکستری درست شده است. در هر طرف بدنه کلاهک یک میدان-چشمک تهویه خاکستری وجود دارد. به جای دکمه های سنگریزه نقره ای، انتهای جلوی گوشواره ها با دو دکمه مهره ای عاج بسته می شود.
نمای جلو.

نشان ها و دکمه ها. دکمه ها از فلز ساخته نشده اند، بلکه از عاج گیاهی (Steinnuss) ساخته شده اند. عاج گیاهی از دانه های نخل تاگوا، بومی آمریکای جنوبی، به ویژه اکوادور، به دست می آید. قرن هاست که در اروپا به عنوان جایگزینی برای عاج فیل در ساخت دکمه ها و وسایل تزئینی استفاده می شود. علاوه بر عاج گیاهی، دکمه ها نیز از آلومینیوم یا رزین ساخته می شدند.

آستر کلاهک. آستر از پارچه ابریشم مصنوعی خاکستری ساخته شده است، ماده ای که معمولا برای آسترهای لباس نظامی استفاده می شود. یک عرق گیر چرمی نارنجی-قهوهای دور کل محیط داخلی کلاهک میچرخد. قسمت جلوی آستر دارای یک روش بست معاصر محبوب با استفاده از یک سنجاق است که امکان شکل دادن به کلاه را برای دستیابی به شبح دلخواه فراهم می کند.

کلاه کوهی مردانه سربازی
تصویر زیر کلاه کوهی کلاسیک مرد سرباز را به تصویر می کشد. تا اواسط سال 1943، در حالی که بیشتر واحدهای دیگر از کلاهک میدانی استاندارد (Einheitsfeldmütze) استفاده می کردند، نیروهای کوهستانی با استفاده از کلاه کوه متمایز می شدند. کلاهک کوه کاربرد بیشتری را ارائه می دهد: گیره آن سایه ای از خورشید و تابش خیره کننده برف و همچنین پناهگاهی در برابر باران ایجاد می کند. در آب و هوای شدید، لبههای گوش میتوانند از صورت، گردن و گوشهای کاربر محافظت کنند.
این کلاه کوهی خاص از پارچه پشمی بادوام ساخته شده است. دارای یک سفت کننده داخلی در جلوی تاج برای حفظ شکل آن است، مشخصه ای که اغلب در کلاهک های تولیدی بعدی وجود ندارد، که معمولاً نرم تر هستند. یک سوراخ تهویه در هر طرف بدنه کلاهک وجود دارد. گیره شامل یک هسته چرمی است که با همان پارچه پشمی پوشیده شده است.

نشان ها و دکمه ها.

آستر کلاهک از پارچه نخی قهوه ای ساخته شده است و دارای یک عرق گیر چرمی قهوه ای است که در داخل آن قرار گرفته است. آستر تاج نشان سازنده Georg Teufel Sohn را دارد که اندازه آن 55 است. علامت "M39" نشان می دهد که از انبار لباس ارتش مونیخ در سال 1939 آمده است.

کلاهک میدان جهانی گرمسیری
در سال 1940، زمانی که آلمان در حال بررسی استقرار نیروها در شمال آفریقا بود، یک کلاهک میدانی جهانی گرمسیری که از طرح کلاه کوهی الگوبرداری شده بود، آزمایش شد. این کلاه قرار بود جایگزین کلاهک میدان گرمسیری (Einheitsfeldmütze) شود و متعاقباً در سال 1941 توسط Afrika Korps مورد استفاده قرار گرفت.
سبک کلاهک میدان جهانی گرمسیری عمدتاً مبتنی بر کلاه کوه بود که دارای یک گیره دراز برای ایجاد سایه بهتر در برابر آفتاب شدید آفریقا بود. با این حال، با توجه به آب و هوای گرم، بالهای گوش تا- غیرضروری در نظر گرفته شد و حذف شدند. در عوض، تکههای پارچهای تقویتکننده به شکل لبههای گوش به کنارههای کلاهک دوخته شد و دکمهها نیز کنار گذاشته شدند. بدنه کلاهک از پارچه جناغی زیتونی{4}}قهوهای با آستر نخی قرمز ساخته شده بود. دو چشمک تهویه فلزی در هر طرف بدنه کلاهک قرار داده شد.
پس از معرفی، کلاهک میدان جهانی گرمسیری بسیار خوب-مورد استقبال قرار گرفت و در نهایت به توسعه پوشش میدان جهانی M1943 کمک کرد. در ابتدا به رنگ زیتونی عرضه شد، کلاهک به دلیل قرار گرفتن در معرض آفتاب و شستشوی مکرر به سرعت پژمرده شد و در نهایت به رنگ های مختلف قهوه ای و خاکی تبدیل شد. سربازان اغلب به عمد آنها را به طور مکرر می شستند تا این روند محو شدن را تسریع کنند و هدفشان دستیابی به ظاهری کهنه کار بود.
یک نشان ادلوایس در سمت چپ کلاه پوشیده شده بود. اگرچه هیچ لشکر کوهستانی کاملی در شمال آفریقا مستقر نشد، دو واحد کوهستانی مستقل از تابستان 1942 تا مه 1943 در آنجا خدمت کردند. لباسهای گرمسیری نیز برای سربازان مستقر در یونان، سایر مناطق ساحلی صادر شد و در بخشهای جنوبی جبهه شرقی استفاده شد.
نمای جلو

نشانهای روی کلاهک جهانی گرمسیری از سبکی پیروی میکنند که در کلاهکهای معمولی مزرعه استفاده میشود، اما با نخهای آبی-خاکستری روی پارچهای برنزه بافته میشود. این نشانها ماشینی-بافته میشدند و سپس با استفاده از خطوط مستقیم یا زیگزاگ به جلوی درپوش متصل میشدند. نسخههای اولیه همچنین دارای یک نوار رنگی V شکل معکوس در بالای نشانها بودند که نشاندهنده شاخه خدمات کاربر است. با این حال، این روش در 10 ژوئیه 1942 لغو شد و دستور داده شد که نوارها از تمام کلاهک های میدان حذف شوند.
برای نسخههای افسری، لولههای طناب آلومینیومی در امتداد درز بین تاج و بدنه کلاهک اعمال میشد، در حالی که افسران عمومی از لولهکشی طناب طلایی استفاده میکردند. اکثر افسران کلاهک میدانی جهانی استوایی را انتخاب کردند و به سادگی لوله کشی مناسب را با دست اضافه کردند.

آستر کلاهک از پارچه پنبه ای قرمز ساخته شده است که عایق حرارتی مطلوبی را ارائه می دهد. نشان سازنده گوستاو توماس بر روی آن مهر زده شده است و اندازه (دور سر) 58 نشان داده شده است.

استتار برفی
هنگام عملیات در شرایط برفی، سربازان کوهستانی (Gebirgsjäger) یک پوشش استتار سفید روی کلاه کوه خود می پوشیدند. این روکشها معمولاً از پنبه سفید یا پارچه بافتنی ساخته میشدند که با دوختن دو تکه پارچه یکسان به هم، با یک بند یا بند در امتداد لبه پایینی ساخته میشدند. پوشش سفید مستقیماً روی کلاه کوه کشیده شد و رنگ اصلی کلاه را کاملاً پنهان کرد.
بر اساس گزارشهای{0}جنگ از سربازان بازمانده، این پوششهای استتار سفید بر حسب نیاز صادر شد و پس از استفاده باید به انبار لباس واحد بازگردانده میشد. در نتیجه، نمونه های اصلی باقی مانده بسیار نادر هستند.

یکی دیگر از راه حل های استتار برفی استفاده از کلاه مخصوص کوه سفید بود. کلاه سفید کوهی که در تصویر زیر نشان داده شده است از پارچه جناغی شاه ماهی سفید ساخته شده است که از طرح استاندارد کلاه کوهی الگوبرداری شده و با لبه های گوش کامل شده است. انتهای جلوی لبه های گوش با یک دکمه سفید تک به هم بسته می شوند. نشان ادلوایس که به طور ایمن دوخته شده در سمت چپ بدنه کلاهک نشان می دهد که این کلاه سفید کوهی به جای تجهیزات استاندارد-از انبار واحد، تجهیزات شخصی یک سرباز خاص بوده است.

نشان ادلوایس.

آستر کلاهک. آستر دارای عرق بند نیست، فقط یک علامت اندازه (دور سر) دارد.

یک عکس مطبوعاتی که در طول نبرد خُلم در شمال روسیه بین ژانویه و مه 1942 گرفته شده است. افسر سمت چپ کلاه کوهی سفیدی بر سر دارد و انتهای جلوی لبه های گوش با دو دکمه بسته شده است.

تصویر زیر یک کلاه ایمنی استیل M42 را نشان می دهد که به رنگ سفید درآمده است. هنگام کار در محیط های برفی، کلاه ایمنی اغلب با استفاده از رنگ سفید محلول در آب- استتار می شد. این اقدام رسماً در 18 نوامبر 1941 در جبهه شرقی دستور داده شد. در حالی که این رنگ سفید عموماً به مقدار کافی عرضه می شد، سربازان گاهی اوقات هنگامی که ذخایر کم بود به استفاده از رنگ سفید محلی یا مخلوط آهک متوسل می شدند. هر دو نوع استتار را می توان به راحتی با رسیدن بهار پاک کرد.

سربازی که کلاه ایمنی{0}}سفید بر سر دارد در یک گشت اسکی است.

در سال 1942، ورماخت برای اولین بار روکش کلاه های استتاری را منتشر کرد. نسخه های اولیه از پارچه جناغی شاه ماهی ساخته شده بود که بعداً بوم بادوام تر جایگزین شد. روی جلد در یک طرف با طرح استتار «نقوش شکافی» (Splittertarn) چاپ شده است که مشابه الگوی استفاده شده روی پارچه چادر ضد آب است. طرف دیگر به رنگ سفید ساده باقی مانده است. از آنجایی که روکش کلاه با یک بند کشی در امتداد لبه پایینی آن محکم شده است، سربازان اغلب آن را در طول عملیات زمستانی با سمت سفید به سمت بیرون برمیگرداندند تا به عنوان استتار برف عمل کند.
کاور کلاه استتاری

قسمت داخلی سفید ساده روکش کلاه استتاری.








