در اوایل دهه 1980، در میان جیپ های نظامی از هفت کشور مختلف، پنج مدل هنوز در خدمت هستند.

از زمان تولد خود در طول جنگ جهانی دوم، جیپ ها به وسیله نقلیه نظامی ضروری در ارتش تبدیل شده اند. جیپ های نظامی از سراسر جهان اساساً یک ویژگی مشترک دارند: آنها بسیار متنوع هستند. آنها نه تنها می توانند برای انتقال فرماندهان استفاده شوند، بلکه می توانند به پیاده نظام و پیشاهنگان برای مبارزه یا یدک کشی تجهیزات جنگی نیز اختصاص داده شوند. به طور خلاصه، جیپ های نظامی کاربردهای گسترده ای دارند.

بنابراین در این مقاله نگاهی به جیپ های نظامی هفت کشور مختلف در اوایل دهه 1980 خواهیم داشت.

I.چین: BJ-212

متداول ترین جیپ مورد استفاده در چین در اوایل دهه 1980 مدل BJ-212 بود.

این مدل همچنین اولین جیپ نظامی چین بود که به طور انبوه-تجهیز شد و در ارتش خدمت کرد. در اواسط دهه 1960 منتشر شد و به زودی برای خدمت به ارتش راه اندازی شد.

جیپ نظامی BJ-212 در دو نسخه عرضه می‌شود: نسخه باز-نسخه بالا و نسخه نرم{4}}. نسخه روباز عمدتاً برای مبارزه استفاده می شود و می توان آن را با سلاح هایی مانند مسلسل سبک، مسلسل سنگین، نارنجک انداز و تفنگ های بدون لگد سوار کرد.

نسخه دوم، نسخه برتر-نرم، عمدتاً برای حمل و نقل توسط رهبران نظامی، فرماندهان، یا پرسنل غیر جنگی استفاده می‌شود.

جیپ نظامی BJ-212 نیز در نسخه باز-بالا و نسخه نرم-در دسترس است. نسخه روباز عمدتاً برای عملیات های رزمی استفاده می شود و می توان آن را با سلاح هایی مانند مسلسل سبک، مسلسل سنگین، نارنجک انداز و تفنگ های بدون پس انداز نصب کرد.

دومی، نسخه برتر-نرم، در درجه اول برای استفاده توسط رهبران نظامی، فرماندهان، یا پرسنل غیر جنگی در نظر گرفته شده است.

II.ایالات متحده: فورد سری M151

در اوایل دهه 1980، ارتش ایالات متحده به جیپ های فورد سری M151 مجهز شد. چرا هاموی نه؟ از آنجا که خودروهای تهاجمی هاموی تا اواسط دهه 1980 به ارتش ایالات متحده راه اندازی نشده بودند، بنابراین قبل از آن، ارتش ایالات متحده از جیپ های کوچک سری فورد M151 استفاده می کرد.

سری فورد M151 در واقع با اصلاح جیپ-دوران جنگ جهانی دوم Willys MB توسعه یافت. هنوز هم ساختار و هدف کلی مشابهی را حفظ کرده است، اما سری M151 دارای موتور قدرتمندتر و بدنه گسترده تر است.

سری فورد M151 شامل مدل های متنوعی با کاربردهای گسترده است. در میان آنها، نسخه فرماندهی برای حمل و نقل افسر معمولاً مجهز به یک صفحه نرم است که می تواند در برابر هوای شنی یا باران محافظت کند.

مدل‌های رزمی معمولاً دارای یک کابین باز هستند که معمولاً یک مسلسل 12.7 میلی‌متری Browning M2HB روی آن نصب می‌شود. البته در برخی از آنها نیز نارنجک انداز 40 میلی متری یا تفنگ های بدون لگد نصب شده است.

سری M151 همچنین عمر طولانی در ارتش آمریکا داشت. از اوایل دهه 1950 تا اواسط دهه 1980 استفاده شد، زمانی که با ظهور هاموی جایگزین شد.

III.بریتانیا: لندروور دیفندر

در اوایل دهه 1980، ارتش بریتانیا از نسخه نظامی لندروور دیفندر استفاده کرد که در داخل کشور تولید می شد.

لندروور دیفندر ارتش بریتانیا در سال 1948 به کار گرفته شد. در طول خدمت، مدل های بعدی چندین فیس لیفت و ارتقا یافتند که منجر به تغییراتی در چهره جلو، ظاهر کلی و موتور خودرو شد.

جیپ نظامی لندروور دیفندر، از نظر موقعیت مشابه به سری فورد M151 ارتش ایالات متحده، به عنوان یک وسیله نقلیه سبک چند منظوره در نیروها عمل می کند. می توان از آن برای حمل افسران استفاده کرد یا به پیاده نظام و پیشاهنگان برای جنگ، پشتیبانی آتش و سایر وظایف اختصاص داد.

جیپ نظامی لندروور دیفندر با استحکام، دوام و عملکرد فوق‌العاده‌اش، در آن زمان به شدت مورد علاقه افسران و سربازان بریتانیایی قرار گرفت. حتی امروزه، برخی از جیپ‌های نظامی لندروور دیفندر اصلاح‌شده تاکتیکی هنوز در ارتش بریتانیا در خدمت هستند.

IV.اتحاد جماهیر شوروی سابق: UAZ-496

در اوایل دهه 1980، ارتش شوروی از جیپ UAZ-469 تولید داخلی استفاده کرد که به نام "Uaz" 469 نیز شناخته می شود.

UAZ-469 در دهه 1970 وارد بازار شد و متعاقباً توسط ارتش شوروی تجهیز شد و جایگزین سری قدیمی GAZ-69 شد.

در دهه 1980، جیپ UAZ-469 در ارتش شوروی بسیار متداول بود و در دو نسخه عرضه شد: یک-نسخه روباز و یک نسخه{5}}نرم{5}}. نسخه باز{10}}به طور عمده به پرسنل رزمی برای استفاده در نبرد اختصاص داده شده بود و معمولاً با یک مسلسل 7.62 میلی متری یا یک مسلسل سنگین 12.7 میلی متری نصب می شد. البته برخی به نارنجک انداز خودکار، تفنگ های بدون پس انداز و سایر سلاح ها نیز مجهز بودند. نسخه نرم{11}}به طور کلی برای استفاده از فرماندهان خط مقدم یا پرسنل غیر رزمی اختصاص داده شد.

UAZ-469 نیز به عنوان یکی از موفق ترین جیپ های نظامی در جهان شناخته می شود. با داشتن ویژگی هایی مانند استحکام و دوام، ساختار ساده و عملکرد عالی در خارج از جاده، به شدت مورد اعتماد افسران و سربازان ارتش شوروی و اردوگاه پیمان ورشو در آن زمان بود.

UAZ{3}}469 نیز دارای عمر طولانی بوده و از دهه 1970 تا به امروز در خدمت است. حتی در حال حاضر، تعداد کمی از جیپ های اولیه UAZ-469 هنوز در ارتش روسیه نگهداری می شوند. در عین حال، برخی از نیروهای نظامی در مناطقی مانند جنوب شرقی آسیا، خاورمیانه و آفریقا نیز به جیپ‌های UAZ-469 که در آن سال‌ها از اتحاد جماهیر شوروی خریداری شده بودند، مجهز می‌شوند.

V.آلمان غربی: مرسدس{0}}بنز G-کلاس

در اوایل دهه 1980، ارتش آلمان غربی از جیپ نظامی مرسدس-بنز G- تولید داخلی استفاده کرد.

این مدل در اواخر دهه 1970 عرضه شد و به ارتش آلمان غربی راه اندازی شد و جایگزین سری قبلی فولکس واگن Kubelwagen شد. به زودی به اصلی ترین جیپ نظامی ارتش آلمان غربی تبدیل شد.

در دهه 1980، جیپ نظامی مرسدس-بنز G-در ارتش آلمان غربی کاربردهای مختلفی داشت. علاوه بر استفاده برای حمل و نقل افسران و برای عملیات رزمی سربازان، همچنین برای حمل مواد جنگی، کالاهای نظامی استفاده می شد و به وسیله نقلیه ای برای حمل سلاح های سبک تغییر یافت.

از زمان آغاز به کار، این وسیله نقلیه در طی بیش از 40 سال دستخوش بهبود و ارتقا بوده و مدل های مختلفی را تولید کرده است. حتی امروزه نیز یکی از جیپ های رایج در ارتش آلمان است. در همان زمان، بسیاری از کشورهای اروپایی در حال حاضر نیز از جیپ نظامی مرسدس-بنز G- آلمان استفاده می‌کنند.

VI.ژاپن: میتسوبیشی تیپ 73

پس از تأسیس نیروی دفاع زمینی ژاپن-در دهه 1950، از جیپ‌های نظامی{2} ساخت آمریکا، مانند سری Willys MB و سری Ford M151 استفاده می‌کرد. در دهه 1970 بود که شروع به تجهیز جیپ های نظامی تولید داخل، یعنی میتسوبیشی تایپ 73 کرد.

اساساً، جیپ نظامی میتسوبیشی نوع 73 یک محصول بهبود یافته بر اساس شاسی جیپ‌های- ساخت آمریکا است. حتی طرح بدنه و ساختار کلی آن نیز کاملاً شبیه جیپ های آمریکایی است.

میتسوبیشی تایپ 73 طیف وسیعی از کاربردها در نیروی دفاع زمینی ژاپن دارد. برخی برای حمل و نقل فرماندهان اختصاص داده شده اند، برخی برای یدک کشی خمپاره و پرتاب کننده های موشک و برخی دیگر مجهز به مسلسل، نارنجک انداز یا تفنگ های بدون لگد هستند که به عنوان وسایل نقلیه جنگی برای پیاده نظام عمل می کنند.

مانند جیپ‌های نظامی سایر کشورها، نسخه‌ی سرنشین آن عموماً دارای یک تاپ نرم قابل جدا شدن است. برای نسخه رزمی، برای تسهیل در نصب اسلحه ها، دارای یک کابین باز بدون سقف است.

با وجود اینکه یک جیپ قدیمی است که در دهه 1970 نهایی شد، تعداد کمی از جیپ های قدیمی میتسوبیشی نوع 73 هنوز در نیروی زمینی-دفاع ژاپن در خدمت هستند.

VII.فرانسه: دانگ فنگ پژو P4

در دهه 1980، جیپ مورد استفاده ارتش فرانسه دانگ فنگ پژو P4 بود که به عنوان خودروی همه منظوره-چند منظوره-پژو P4 نیز شناخته می‌شد.

در واقع، دانگ فنگ پژو P4 نسخه فرانسوی خودروی آفرود- کلاس G بود که تحت لیسانس آلمان تولید شد. در اواخر دهه 1970 توسعه یافت و در اوایل دهه 1980 وارد ارتش فرانسه شد.

از نظر ظاهر و طرح بدنه، P4 اساساً مشابه خودروی نظامی آلمانی اصلی G-Class- خارج از جاده است. با این حال، نسخه فرانسوی-به یک موتور دیزلی ساخت داخل مجهز شده است و یک رادیو روی{5}}بورد داخل خودرو اضافه شده است.

امروزه جیپ نظامی دانگ فنگ پژو P4 همچنان مورد استفاده ارتش فرانسه است. بیشتر آنها برای جنگ یا حمل و نقل تجهیزات نظامی استفاده می شود. البته برخی از نسخه های ساده شده نیز به واحدهای هوابرد اختصاص داده شده است که به عنوان وسایل نقلیه پشتیبانی آتش برای چتربازان خدمت می کنند.

این همه برای این مقاله است. در مورد این جیپ های نظامی حرف دیگری دارید؟ با خیال راحت نظرات خود را در نظرات به اشتراک بگذارید. اگر می‌خواهید بیشتر بدانید، فراموش نکنید که ما را دنبال کنید - دفعه بعد با به‌روزرسانی‌های بیشتر باز خواهیم گشت.