چگونه یک جلیقه تاکتیکی انتخاب کنیم؟

جلیقه تاکتیکی نوعی از تجهیزات جنگی انفرادی است که ادغام می شود و امکان پوشیدن بیشتر وسایل مورد نیاز برای نبرد شخصی را بر روی بدن فراهم می کند و دسترسی راحت و سریع به تجهیزات مختلف را در طول نبرد امکان پذیر می کند.

به طور کلی، پیش نیاز انتخاب جلیقه تاکتیکی در سناریوهای استفاده نهفته است.

جلیقه های تاکتیکی به طور کلی به دسته های زیر تقسیم می شوند:

1- حمله:

در عملیات، آنها معمولاً مقادیر زیادی مهمات ذخیره، نارنجک‌های دستی (تکه‌شکن، دود، بی‌حس کردن، انفجار، و غیره)، ابزار (شکن، راپلینگ، تخریب، و غیره)، رادیو،-تفنگ ساچمه‌ای کوتاه، لوازم کمک‌های اولیه شخصی-و غیره حمل می‌کنند. آنها برای ماموریت های CQB (نبرد نزدیک) یا CT (ضد-تروریستی) ضروری هستند. این قطعات تجهیزات باید به راحتی حمل شوند و در حین عملیات به سرعت در دسترس باشند تا بتوانند فوراً با موقعیت های ناگهانی مقابله کنند و بهترین اثر تهاجمی را به دست آورند. این نوع جلیقه تاکتیکی نیز بیشترین استفاده را دارد و به طور کلی به دو دسته نظامی و پلیسی تقسیم می شود.

2-تک تیرانداز:

تک تیراندازان در واحدهای عملیات ویژه نیروهای پلیس یا نیروهای نظامی ممکن است گاهی اوقات مأموریت‌های تک تیراندازی دوربرد- مانند دو تک تیراندازی که در فیلم آتش نشان نشان داده شده‌اند، انجام دهند. آنها باید مقدار مشخصی مهمات (به دلیل امکان درگیری با دشمن)، دفترچه یادداشت، دوربین‌های برد بلند (برای نظارت و فیلمبرداری)، تجهیزات ارتباطی ویدیویی (برای انتقال تصاویر ضبط‌شده به پست فرماندهی)، جیره خشک، آب، -تجهیزات کمک‌های اولیه و غیره همراه داشته باشند. به عنوان دستگاه های کوچک GPS (سیستم موقعیت یاب جهانی) و تجهیزات ارتباطی ماهواره ای. یک جلیقه تاکتیکی وجود دارد که توسط ایگل (ایالات متحده آمریکا) به طور خاص برای دلتا فورس طراحی شده است.

3-پزشک:

در طول ماموریت ها، زمانی که پرسنل پزشکی معمولی نمی توانند مجروحان را به موقع نجات دهند، تیم به یک یا چند عضو آموزش دیده در مراقبت های فوری پزشکی نیاز دارد. آنها درمان فوری پزشکی را به مجروحان ارائه می دهند، شرایط آنها را تا زمانی که پرسنل پزشکی منظم بتوانند کمک های اولیه مناسب را انجام دهند، تثبیت می کنند. اقلام حمل شده عمدتاً شامل سلاح‌های شخصی و تجهیزات مورد نیاز برای مأموریت‌ها و همچنین مقدار زیادی-لوازم کمک‌های اولیه است. به عنوان مثال، استالونه که در فیلم Daylight نقش یک رهبر تیم امداد و نجات را بازی می کرد، در طول ماموریت های خود جلیقه تاکتیکی طراحی شده توسط Eagle (ایالات متحده آمریکا) را به صورت اختصاصی برای نجات اضطراری پوشید.

4. ضد شورش: مهمات ویژه مورد نیاز برای عملیات ضد شورش معمولاً بزرگتر از مهمات معمولی است، مانند نارنجک های گاز اشک آور و غیره، و برای متفرق کردن آشوبگران جمع آوری شده استفاده می شود. علاوه بر این، حمل کپسول های آتش نشانی برای محافظت در برابر حملات بمب های بنزینی، و همچنین نوار چسب یا تسمه، که جایگزینی برای دستبند هستند، ضروری است.

هنگامی که هدف آن را به وضوح درک کردید، باید در مورد ساختار اصلی یک جلیقه تاکتیکی برای انتخاب بیشتر محصول بهتر بیاموزید. جلیقه تاکتیکی عمدتاً از موارد زیر تشکیل شده است: پارچه، کیسه تجهیزات، سگک و دوخت. پیش نیازهای انتخاب پارچه عبارتند از:-غیر قابل احتراق، بادوام، ضد آب و غیره. جلیقه های اولیه بیشتر از موادی مانند چرم و بوم ساخته می شدند. با این حال، از آنجایی که این مواد جذب آب هستند، در هوای بارانی یا در طول ماموریت های آبی خاکی، جلیقه آب را جذب می کند و وزن آن افزایش می یابد. بعداً، نایلون به عنوان پارچه جلیقه استفاده شد که نه تنها وزن را کاهش داد، بلکه دوام را نیز افزایش داد. نایلون به دو دسته اصلی تقسیم می‌شود:-سطح ناصاف و سطح صاف-. به طور کلی، جلیقه‌های تاکتیکی ساخته شده از نایلون با سطح صاف{11} گران‌تر از جلیقه‌های ساخته شده از نایلون{12}}خشن هستند. چرا اینطور است؟ زیرا جلیقه‌های ساخته شده از نایلون{14}خشن، احتمال بیشتری دارد که الکتریسیته ساکن تولید کنند، که می‌تواند باعث جذب شعله در هنگام انفجار (به ویژه در داخل خانه) شود و آن را بسیار خطرناک می‌کند! از نظر کیسه های تجهیزات و دوخت، آنها باید در برابر آتش{15}مقاوم، بادوام و مقاوم در برابر خوردگی باشند. کیسه های تجهیزات تقریباً به دو نوع نازک و ضخیم تقسیم می شوند. به طور طبیعی، ضخیم ها استحکام کششی بالاتری دارند. اندازه کیسه تجهیزات نیز اندازه تجهیزاتی را که می تواند در خود جای دهد تعیین می کند. به عنوان مثال، کیسه ای که برای نگهداری یک خشاب MP5 (با مشخصات مهمات 9mmx19) طراحی شده است، بعید است که با یک خشاب M16 (با مشخصات مهمات 5.56mmx45) مناسب باشد. در مقابل، یک کیسه طراحی شده برای یک مجله M16 می تواند یک مجله MP5 را در خود جای دهد. تکنولوژی دوخت مورد نیاز برای جلیقه ها نیز بسیار بالاست. حتی اگر نخی با بالاترین درجه مقاومت کششی استفاده شود، باید حداقل با 2 تا 5 ردیف نخ دوخته شود تا حداقل وزن بارگیری جلیقه به حداقل 70 کیلوگرم برسد. در مورد سگک‌ها، متداول‌ترین انواعی که استفاده می‌شوند، سگک‌های سریع-رها می‌شوند. Velcro همچنین نوعی سگک است که به طور گسترده در کیسه های تجهیزات جلیقه های تاکتیکی استفاده می شود.