مقاوم در برابر آتش و مقاوم در برابر آتش

Oct 15, 2024

امروز چیزی که می خواهم به شما بگویم داستان FR در FROG است.

 

FR نام فریبنده ای است زیرا اختصارات Flame Resistant، Fire Resistant، Fire Retardant و Flame Retardant اتفاقاً FR هستند، اما به نظر می رسد که معنی یکسانی دارند، اما در واقع آنها یکسان نیستند.

 

اول، شعله به آتش اشاره دارد، در حالی که آتش به هر سوختگی اشاره دارد.

 

سپس، همچنین تمرکز این مقاله، تفاوت بین Retardant و Resistant است.

 

ما قصد نداریم تفاوت بین دو کلمه انگلیسی را از ریشه شناسی توضیح دهیم، اما باید روشن شود که این دو متفاوت هستند و حتی مترادف هم نیستند. Retardant در اصل به معنای مات است، جایی که محلول مسدود کننده انجام می شود، و Resistant در اصل به معنای رد، جایی که محلول عایق انجام می شود، یعنی غیر قابل اشتعال است. هر دو به عنوان صفت برای بیان خصوصیات استفاده می شوند. بنابراین، اکنون می توانید به یک نتیجه به ظاهر ساده برسید که Retardant در مقایسه با پارچه های Resistant مجاز به سوختن است.

 
5

لباس دنده عملیاتی مقاوم در برابر شعله (FROG)

41

لباس دنده عملیاتی مقاوم در برابر شعله (FROG)

3

لباس دنده عملیاتی مقاوم در برابر شعله (FROG)

11

پارچه های ضد حریق

11

پارچه های ضد حریق

1

پارچه های ضد حریق

 

استاندارد ملی مقاوم در برابر آتش / مقاوم در برابر شعله به عنوان یک محصول یا جزء نسوز تعریف می شود. به توانایی محصول برای برآورده کردن پایداری، یکپارچگی و/یا عایق حرارتی آزمایش‌های استاندارد دیرگداز برای یک دوره زمانی معین اشاره دارد. مقاومت در برابر آتش تاکید زیادی بر توانایی خود ماده برای حفظ خواص طبیعی در دماهای غیر قابل اشتعال و بالا دارد.

 

استاندارد ملی بازدارنده آتش / بازدارنده شعله به عنوان یک ماده یا جزء که گسترش شعله را مهار، کند یا متوقف می کند تعریف می شود. متداول‌ترین آنها بازدارنده‌های شعله در پلاستیک‌های پلیمری مختلف، بازدارنده‌های شعله یا پوشش‌های بازدارنده شعله‌ای هستند که در عملیات حفاظت در برابر آتش منسوجات استفاده می‌شوند. به عنوان بازدارنده های شعله، وظیفه دیرگیرهای شعله تاخیر یا توقف فرآیند احتراق است. علاوه بر این، خاصیت خود خاموش شدن پس از خروج از احتراق نیز باید در نظر گرفته شود.

 

الیاف معمولی به دو دسته تقسیم می شوند: الیاف طبیعی و الیاف مصنوعی. الیاف طبیعی شامل پنبه، کتان، ابریشم، پشم و ... الیاف مصنوعی شامل نایلون، اکریلیک، پلی استر، پلی پروپیلن، وینیلون و غیره می باشد.الیاف طبیعی بیشتر از پروتئین یا سلولز تشکیل شده اند که ضد شعله و مقاومت در برابر آتش ندارند. آنها پس از تماس با شعله باز به خاکستر تبدیل می شوند، اما ذوب یا چکه نمی کنند و بوی تند تولید نمی کنند. الیاف اکریلیک در الیاف مصنوعی مانند الیاف سلولزی قابل اشتعال هستند. پس از تماس با شعله به سرعت می سوزند و پس از خروج از شعله به سوختن ادامه می دهند. پشم، ابریشم، نایلون، پلی استر و وینیلون همگی قابل اشتعال هستند. آنها پس از تماس با شعله باز شروع به سوختن می کنند و پس از جدا شدن به سوختن ادامه می دهند و الیاف حاوی هالوژن در حال سوختن مانند کلروفیبر غیر قابل اشتعال هستند. با قرار گرفتن در معرض شعله می سوزند و پس از خروج از شعله خود را خاموش می کنند. آزبست، الیاف شیشه و غیره غیر قابل اشتعال هستند و حتی در معرض شعله باز هم نمی سوزند.

 

بر اساس برخی داده ها، پشم مرینوس پس از درمان نیز ضد شعله است. پشم دارای بازیابی رطوبت و محتوای آمونیاک بالایی است، بنابراین دارای ضد شعله طبیعی خوبی است، اما در صورت نیاز به استانداردهای بالاتر، پرداخت ضد اشتعال مورد نیاز است. روشی که توسط دفتر بین‌المللی پشم مورد مطالعه قرار گرفته است، استفاده از مجموعه‌ای از تیتانیوم، زیرکونیوم و هیدروکسی اسید برای تکمیل پارچه‌های پشمی برای به دست آوردن اثر بازدارنده شعله رضایت‌بخش است و بر احساس پشم تأثیر نمی‌گذارد، بنابراین به طور گسترده استفاده می‌شود. عمدتاً تیتانیوم، زیرکونیوم، تنگستن و سایر عوامل تکمیل کننده کمپلکس فلزی وجود دارد. از اواخر دهه 1980، چندین واحد داخلی به مطالعه و توسعه بازدارنده‌های شعله پشم و فرآیندهای تکمیل پرداختند و نتایج رضایت‌بخشی به دست آوردند.

یکی از روش های متداول برای تشخیص الیاف طبیعی و مصنوعی، تست احتراق است. اصل این است که الیاف مصنوعی پس از سوختن دارای بوی خاص و حتی عطری هستند و ممکن است در دمای بیش از 150 درجه سانتیگراد ذوب شده و چکه کنند و ژل یا کریستال های واضحی را تشکیل دهند.